Zondag 26 juni was het weer zover, de afsluiter van alweer een geweldig seizoen rugby in de Achterhoek. Het 28^ste bestaansjaar van de Wild Rovers waar het begin en de toekomst van de vereniging elkaar ontmoetten.

De voorbereidingen van deze dag waar voortreffelijk. Het begon al op zaterdag waar het veld gelijkmatig en langzaam beregend werd. Een soepele frisgroene zich voor noppen openstellende grasmat was het resultaat. De aankondiging van beter en vooral droog weer deed er nog een schepje bovenop. De weergoden waren ons gunstig gezind en lieten toe dat de feestcommissie de opbouw van de randvoorwaarden konden uitvoeren. Een tent en een mobiele tap voor langs het veld en 2 enorme BBQ’s en een koelwagen vol met vlees bij de kantine. Wat wil je nog meer,… alleen nog Rugby!

En rugby was er! Het programma van de dag was goed gevuld en rugbyers van 8 tot bijna 60 waren aanwezig. Natuurlijk was er ook volop aanhang, ouders, vrienden, vriendinnen, neefjes en nichtjes en als klap op de vuurpijl één van de oprichters van de vereniging, Leo van Herwijnen. Met zijn 78 jaar in vol ornaat zonder tas, maar wel in pak met das! Om samen met ons te genieten van een leuke en gezellige dag rugby.

Vanaf 13 uur begon de jeugd met de warming up. Alle jeugd was door elkaar gemengd en de spelers tussen 8 en 14 werden verdeeld over 2 teams. De vele jonge talenten lieten zien wat ze geleerd hadden, leuk en spannend rugby met goede passes, leuke momenten van opvolging en enkele razendsnelle doorbraken. Ook werd er getackeld, de jongens en meisjes deden niet voor elkaar onder en 8 jarigen trokken zonder pardon de grotere ouderen naar de grasmat. Pril rugby dat in de toekomst de seniorenteams gaat voeden.

Het volgende evenement voor de jeugd was het balgooien. Alle spelers mochten proberen om over een afstand van 5 meter 5 ballen door een gat te gooien. Terwijl de jeugd zich met de spelletje vermaakten en genoten van een lekker broodje en glaasje waren de senioren inmiddels in 2 teams verdeeld. De leeftijdsgrens was dit seizoen tamelijk laag. De scheiding tussen de spelers was rondom de 30 jaar en beide teams hadden zowel dames als heren. Na een lichte warming up, de zon deed ook veel, kon de wedstrijd beginnen. De ultieme klassieker sinds de geboorte van de vereniging, vele jaren gewonnen door de oudjes en sinds de gang naar spel op het hele veld is het de jonkies ook een paar keer gegund de felbegeerde beker in handen te krijgen.

Een wedstrijd gebaseerd op leeftijdsindeling geeft al snel aan waar de kansen en zwakten van beide teams liggen. De jonkies moeten het vooral van de breedte van het veld en de snelheid hebben, terwijl de oudjes er bij gebaat zijn compact, rustig en steady spel te houden. Eigenlijk is het voorwaartsen tegen driekwarten.
In het eerste deel van de wedstrijd leek het nog redelijk aan elkaar gewaagd, maar toch wisten de jonkies de foutjes van de routiniers zwaar te straffen. De tweede helft ging van kwaad tot erger voor de oudjes, ondanks de goede acties wisten de jonkies met snel en agressief spel de bal naar zich toe te halen. De oudjes hadden aan het eind van de wedstrijd nog één oprisping, na een welverdiende try werd de wedstrijd door de leiding beëindigd.

Eindelijk verkoeling; schaduw en BIER! En natuurlijk weer lekker napraten en herinneringen ophalen. Ook de senioren mochten een spelletje balwerpen, maar niet als de jeugd over 5 meter, maar over 10 meter. En luid geroep verzande voor vele snel in buitengewoon matige prestaties en grote hilariteit. Ook hier kreeg elke speler 5 kansen en er waren er maar weinigen die 1 of zelfs meer ballen door het gat kregen.

Terwijl de goede sfeer, gezelligheid en hernieuwde ontmoetingen de dag op gang hielden werd er door all spelers van het Heren team gestemd voor de plaats van eeuwige faam voor één van de spelers. Hij die van zijn team de meeste stemmen krijgt zal bijgeschreven worden op het zwarte bord met de zilveren plaatjes. De Speler van het jaar 2010/2011…
De feestcommissie en de voorzitter hebben na de stemming hun volgende taken voorbereid en de laatste details van het toen al geslaagde feest doorgenomen. Ondanks dat het een relaxte dag is, wordt er achter de schermen nog hard gewerkt. Zo ook door Leo van Herwijnen. Leo heeft zo ongeveer elke persoon gesproken, natuurlijk uit gezonde interesse maar ook om te proeven van wat er leeft bij dé rugbyclub van de Achterhoek. En de belangstelling was natuurlijk op zijn rugbyisch wederzijds, want er waren nog meer leden van het eerste uur aanwezig en bovendien was Leo van veel stof voorzien.

Dus op weg naar de plechtigheden en de afsluitende BBQ was het woord aan de voorzitter. Tsja, de ontmoeting van het verleden en de toekomst was daar. Een van de oprichters van de Wild Rovers was op bezoek bij een vereniging die in volle bloei is. De Wild Rovers waren in de afgelopen 5 jaar uit een diep dal geklommen en uitgegroeid van een karig herenteam naar een vereniging met jeugd, dames en een gepromoveerd herenteam. Dames die voor het tweede seizoen hun vrouwtje stonden samen met andere verenigingen uit de regio, de TBMers die sinds dit seizoen een flinke impuls hebben gekregen en een herenteam die vanaf 16 januari 2011 op nummer 1 van de ranglijst stond om uiteindelijk toch te moeten vlammen in de Play Off tussen 3^de en 4^de klasse. Na de winst in Amsterdam moest op 3 april 2011 alleen Castricum 2,5 verslagen worden om de felbegeerde promotie in de wacht te slepen. Met een zenuwslopende wedstrijd werd de terechte winst van 24-22 binnengehaald. Toekomst is er en de heren hebben er al weer zin in.
Voor de TBMers zijn de samenwerkingsverbanden in de regio nieuw leven ingeblazen. Elke maand is er een TBM dag, waar alle kinderen in een groter geheel hun rugbyvaardigheden kunnen opkrikken. Als klap op de vuurpeil zullen de jongsten in het volgende seizoen allemaal in een nieuwe outfit gestoken worden. Dit geld niet alleen voor de jeugd, de dames hebben 2 sponsoren weten te strikken om een bijdrage te doen. Ook zij zijn het volgende seizoen voorzien van een echt Wild Rovers tenue.

Maar de groei van de vereniging gaat verder en de verassingen ook. Er is nu 3 jaar een zeer actief clinic team actief die op diverse basisscholen in Doetinchem en omstreken de sportlessen invult met rugby. En de inspanningen worden geleverd door een kleine groep mensen die op zo’n afsluitende dag in het zonnetje gezet mogen worden: Marleen, Mark, Roel, Sebastiaan, André, Anneke en vast nog meer.
Het 2^de zonnetje werd gericht op de heren coaches, sommigen zijn al 10 jaar actief anderen pas een jaar. De prestaties die zij hebben geleverd verdienden een echte coachjas van de Club, Jeremy, Gerard, Mark en Jurgen, gefeliciteerd! En het was echt verschrikkelijk warm, de zon bleef maar schijnen; de Captain van de heren mocht aantreden. André heeft de afgelopen jaren een belangrijke rol gegeven in de richting van waar het herenteam heen moest om dat ene doel te bereiken. Meermaals zijn eigen training opgeofferd en veel van zijn tijd gestoken in het maken en geven van trainingen, daar zat een lekkere fles met spa blauw en vreemde opdruk aan vast. André nogmaals complimenten.

En dan is er natuurlijk nog het bestuur, vaak onzichtbaar, maar altijd aanwezig en actief. Dat mag ook wel eens gezegd worden! Als secretaris hebben we Marleen, altijd actief met de notulen en de actiepunten en ook coördinator van de clinics. Mikel de wedstrijdsecretaris, begaan met de jaarplanning, de organisatie van competitie- en oefenwedstrijden en de organisatie van vele andere activiteiten. En ten slotte natuurlijk Kevin de penningmeester, met een uitstekende controle over de financiën, de ledenlijst en de grote organisator achter bijna elke tour. Bedankt voor jullie inzet!

En dan toch valt er een belangrijk iemand van het lijstje, de trouwe scheidsrechter Rob Russchen. Rob bedankt voor je inzet voor al die wedstrijden. We hopen dat je nog lang blijft fluiten!

En nu de prijzen, want die waren er ook. De wedstrijden bal gooien hadden bij de jeugd als bij de senioren een winnaar opgeleverd en natuurlijk was er nog de bekendmaking van de winnaar van de wedstrijd “jong tegen oud”. Bij de jeugd heeft, als een van de jongsten, Max van Dongen de rugbybal binnengesleept en bij de senioren wist Bob groen de bal zelfs 3 maal (!!!) door het gat heen te werpen. Bob werd ook beloond met een fles plat water. En tot slot natuurlijk de wisselbeker, voor de winnaar van de beruchte legendarisch niet meer weg te denken wedstrijd aan het eind van elke seizoen, JONG tegen OUD, werd wederom uitgereikt aan de toekomst, de jonkies. Van harte!

Het woord werd doorgegeven aan de captain van de heren, want wie anders is de man die bekend moet maken wie in zijn team de speler van dit glorieuze jaar is. En elk jaar is er een top 3 te vermelden waar er maar 1 met kop en schouders bovenuit steekt. Het is niet allen een top 3 natuurlijk, want iedereen heeft wel een stem binnengehaald. Maar de meeste waardering ging naar teamleden die door hun collega’s als voorbeeld gezien worden. En Andre had het recht om hen te vereren met een vermelding en 1 met de eer van eeuwige roem. De vermeldingen gingen naar Bob Groen, Sebastiaan Knepper, Kevin Hendriks en Bjorn Gosseling! De eer van het topjaar 2010/2011 was voor onze kleine maar niet te onderschatten hooker Roel Volkers, die ook buitengewoon veel talent vertoond op de andere posities in het veld.
Heren, gefeliciteerd!

En dan weer terug naar verleden en de toekomst, het woord ging naar niemand minder dan Leo van Herwijnen. Het afsluitend woord was aan hem en dat was duidelijk aan hem besteed. Leo memoreerde de oprichting van de rugby vereniging in Doetinchem, Lichtenvoorde had immers de Stone Lions en Zevenaar de Duuvels. In Doetinchem was er niets en daar moest wat aan gedaan worden! De stad was groot genoeg met zijn ruim 40.000 inwoners en vervulde een centrumfunctie in de Achterhoek. Druk onderhandelen met de gemeente en een flinke hoeveelheid kerels om meteen al een deel van de vereniging te vullen leidde in 1983 in het Graafschap Hotel tot de oprichting van de Doetinchems Rugby Club The Wild Rovers. Vol vervoering bracht Leo en niet na te vertellen opzwepende anekdote richting de huidige tijd en zelf al tot twee jaar in de toekomst. Bij het 6^de lustrum moet er een plaquette komen in het hotel de Graafschap ter herinnering aan de oprichting van de rugby club in de Achterhoek. De club die bestaat uit allemaal gemotiveerde dames, heren, jongens en meisjes. Dat kun je toch niet stil houden! Applaus en een blije groep rugbyers en liefhebbers was zijn oogst na aankondiging dat hij de plaquette zou gaan onthullen.

Ja en dan laat de voorzitter natuurlijk niet het laatste woord van zo’n succesjaar stelen. En al helemaal niet als de oprichter van de vereniging zomaar spontaan op bezoek komt. En wat moet je er nou mee als iemand als Leo van Herwijnen komt kijken naar een van zijn kindjes. Juist! Er was gelukkig nog 1 cadeau extra en bij een bedankje aan Leo zijn werk en zijn woord werd een fles Paerelskruut (Kaerelskruut) overhandigd met de felicitaties voor zijn Erelidmaatschap van DRC Wild Rovers. Twee verdiensten die hem toekomen en die hem duidelijk ontroerden. Leo, bedankt namens de vereniging.

Ik wens iedereen een fijne vakantie toe,en laten we ervan genieten dat de dagen weer korter worden: het wordt weer rugby tijd!

DRC Wild Rovers

Martijn van Dongen

Voorzitter.