Zuid-Afrika heeft de kwartfinales van het WK rugby bereikt. De titelhouder won in Auckland (NZl) met 13-5 van Samoa. De Afrikanen gaan als groepswinnaar door. Voor Samoa is het toernooi voorbij.

Zuid-Afrika moest alle zeilen bijzetten om de vierde zege binnen te slepen. In het harde en bij vlagen onvriendelijke duel opende Habana met een try de score en via een conversie van Morné Steyn en penalty's van Frans Steyn en Thompson stond het nog voor rust 13-0.

In de tweede helft zette Samoa flink aan. Dat leverde een try van Stowers op, maar de conversie werd gemist door Pisi en ondanks verwoede pogingen bleven verdere scores uit.

Rugbyer Sep Visser heeft zijn eerste profcontract getekend. Hij gaat aan de slag bij Edinburgh Rugby. Daar wordt hij herenigd met zijn oudere broer Tim, die afgelopen seizoen topscorer werd in de Magners League in Schotland.

De twintigjarige Visser kwam eerder in de ereklasse uit voor RC Hilversum

© epa

Jonah Lomu, ex-international van de All Blacks, is er slecht aan toe. Dat schrijft de Nieuw-Zeelandse krant Dominion Post. De rugbylegende werd een week geleden in het ziekenhuis opgenomen met nierproblemen.

De krant citeert anonieme bronnen uit de omgeving van de 36-jarige Lomu die zeggen dat de Nieuw-Zeelander "ernstig ziek" is en dat er risico's zijn op complicaties.

Lomu onderging in juli 2004 een niertransplantatie. Sinds 23 september ligt hij in het Auckland City Hospital, dat geen officiële informatie wou vrijgeven over de toestand van Lomu. Op 9 september woonde hij nog de openingsceremonie van het WK rugby bij, in Auckland.

De krachtige (115kg voor 1m96) en aalvlugge vleugelspeler tekende in 63 selecties voor de All Blacks voor 37 tries. In 1995 haalde hij met Nieuw-Zeeland de finale van het wereldkampioenschap. Met 8 tries in één WK deelt hij het record met de Zuid-Afrikaan Bryan Habana. Met 15 is hij ook de absolute recordhouder in het aantal tries op WK's. (afp/adha)

(Novum) - De organisatie van het WK rugby wordt door fans beschuldigd van een dubbele moraal. Samoa-speler Alesana Tuilagi kreeg een boete van tienduizend dollar, ongeveer 7300 euro, omdat hij een gebitsbeschermer van een verkeerd merk droeg. Engeland werd niet bestraft nadat dat land ballen wisselde op een moment dat dat niet mocht.

Fans lieten zich op sociale netwerksites horen nadat bekend was geworden dat Engeland ballen had gewisseld voor een conversie na een try. Volgens de regels van het rugby moet de conversie met dezelfde bal worden genomen waarmee de try is gescoord.

Vorige week zaterdag werd in de wedstrijd tegen Roemenië meerdere keren van bal gewisseld na een try omdat een andere bal beter zou zijn. De situatie kwam aan het licht omdat alle ballen genummerd waren.

De Engelse rugbybond RFU handelde snel en schorste twee leden van de trainersstaf. De fitness coach en de kicking coach zouden verantwoordelijk zijn geweest. Dat was voor de internationale rugbybond IRB voldoende.

Het debat over die actie kreeg een nieuwe dimensie nadat Tuilagi een boete kreeg. Zijn gebitsbeschermer was van een merk dat geen sponsor is van het WK en dat leverde hem een boete op. Voor veel fans was dit een duidelijk teken van een dubbele moraal. Engeland is een van de rijkste landen in de rugbywereld, terwijl Samoa een beroep moest doen op donaties om naar het WK in Nieuw-Zeeland af te kunnen reizen.

De IRB verdedigde de boete door te stellen dat de teams al voor het toernooi uitgebreid geïnstrueerd waren over de materialen die wel en niet gebruikt mogen worden. Waarom Engeland niet beboet werd voor het overtreden van de regels, maakte de bond echter niet duidelijk. Fans zijn een inzamelingsactie gestart om Tuilagi's boete te betalen.

Mara Moberg (pictured with ball in hand) is the captain of Dutch women’s 7s side, who recently began training as professional players at the National Training centre in Amsterdam. She tells us what the first few weeks of the programme has been like.

The Netherlands are the first team to take the plunge in initiating a professional women’s rugby 7s programme with the ultimate aim of a podium finish at the 2016 Olympics. The team, who finished third at this year European Sevens Championships, are planning to enter 10 tournaments in the next year as they place a major emphasis on winning a medal in 2016.

Moberg first represented Holland at 15 aside as an 18 year old in a test game against Belgium, a moment she remembers warmly.

“I remember being very nervous and excited about playing for the Dutch team with all these girls who had so much experience. We won the match with a high score and I remember walking off the field with a big smile on my face. I was the youngest player on the squad and really enjoyed playing for my country.”

Just four months after her debut she was then part of the Dutch team who competed at the European Championships in 2004, but it was two more years before she donned the 7s shirt for her country.

“I made my debut for the national 7s team in 2006 at the European Cup in France. We had a good team and I thoroughly enjoyed 7s right from the start.”

In the past few months, Mara has been part of the world’s first fully professional women’s 7s programmes and she says the experience has been amazing to date.

“This is the job I always dreamed about and I never thought I could have. We have a very strong group of players with a very good coaching, medical and strength and conditioning staff. Everyone in the squad moved to Amsterdam or close to the city to be near the training centre. Some have got part time jobs still and fit it in around training but it’s been a big change for all of us. Our lives our now totally focused on a rugby career. It's a once in a lifetime opportunity that is very special and I'm proud to be a part of.”

Moberg explains what a typical day in the programme is like.

“I get up at 6.00 in the morning eat my breakfast and cycle to the national training centre, and training starts at 7.30 in the morning. These first few weeks we've been training a lot on our running mechanics, individual skills and individual gym work. We train till 9.30 and then I go home to rest and study. I am in my final year of studying Social Work, which is a good thing so I can get my mind off rugby. At 4.30pm we train again till around6.30pm, then I cycle home and hopefully my boyfriend has cooked me a nice meal! We train like this six days a week, the Sunday is our day off, so then I can see some friends and relax.”

Moberg will be in action with her team in a number of tournaments this season with the ain of winning one of the major tournaments.

“Last year we were top three in every big tournament, Las Vegas, Hong Kong and Amsterdam and the European Championships and now we really want to go away with a win. The team needs it and we are training very hard to reach that goal. We want to improve and show the world what we can do. We changed our whole lives for rugby and now we aim for nothing less than being the best.