Rugby Club Greate Pier uit Leeuwarden bestaat op 1 juni 2012 35 jaar. Dat jubileum kreeg op zondagmiddag na afloop van de competitiewedstrijd tegen RC The Big Stones in Havelte onverwacht een verrassende start. Terwijl het voor de rugbyers en hun aanhang een vraag was waarom de vlag van de Nederlandse Rugby Bond aan de mast wapperde werd dat snel duidelijk nadat de meest prominente speler van Greate Pier door de Bondsofficial Leo van Herwijnen in het clubhuis naar voren werd geroepen.

Het ging om de inmiddels 53-jarige Jouke Lemke en die nog altijd actief op het rugbyveld de kleuren blauw rood en bruin staat te verdedigen. Hij was in het verleden scrum-captain maar staat nu nog ieder weekend stevig in de tweede rij als nummer 8.

Ruim dertig jaar rugby, en naast het veldwerk, enige jaren voorzitter maar ook bestuurder en motor achter het District Noord. Binnen District Noord zijn de rugbyclubs uit de drie Noordelijke provincies vertegenwoordigd. Jouke Lemke speelde binnen dat district een toonaangevende rol om het rugby in Noord Nederland op een hoger niveau te brengen en daarmee aansluiting te vinden op het spelpeil van de Ereklasse clubs uit West en Midden Nederland. Promotioneel van grote waarde waren de drie provinciën toernooien en de uitwisselingen met clubs uit Vlaanderen. Het ging Jouke Lemke allemaal vlot af totdat hij enige jaren geleden tijdens een rugbywedstrijd in Havelte door een lichte hersenattaque werd getroffen. Met een bij overzettelijke wil vocht hij zich terug om zijn plek tussen zijn teamgenoten weer volwaardig in te nemen.

Voorbeeld voor iedereen
Voor de Nederlandse Rugby Bond is Jouke Lemke als rugbyer en ervaren bestuurder een voorbeeld van daadkracht die met geloof in eigen kunnen de kwaliteit van zijn rugbyspel op bijna het oude niveau terug wist te brengen. Daarbij omringd door zijn teamgenoten.

Op voordracht van hen maar mede ook uit de rugbybestuurders gelederen heeft de Nederlandse Rugby Bond besloten om aan Jouke Lemke van Greate Pier Leeuwarden de Zwarte Bondsdas met bijbehorende badge toe te kennen. Daarbij tevens het recht deze gedurende het leven te mogen dragen.

Beide attributen zijn normaal voorbehouden aan de leden van het hoofdbestuur die in principe na hun zittingsperiode deze niet meer mogen dragen. Bij hoge uitzondering worden deze onderscheidingstekens verstrekt aan een persooon die een uitzondelijke persoonsgebonden prestatie heeft verricht voor de rugbysport in Nederland.

Waterland terug op volle oorlogssterkte. Helaas waren Bart van Elsdingen en Rob ´´Buikie´´ Laan wel aanwezig maar niet helemaal fit. De opstelling zag er als volgt uit.
1. Chris Plunkett 2. Roberto Warmerdam 3. Michael Flierman 4. Hayden Tidswell 5. Herman Wouters 6. Niels Rijsenbrij 7. Dennis Bus 8. Peter Romp 9. Erik Blokland 10. Michael Sparks 11. Jeroen Trimpe Burger 12. Sander de Miranda 13. Andrejs Aleksandrovs 14. Lotar Abma 15. Nick Romp

Waterland was vrij gespannen voor deze wedstrijd. Het doel is ongeslagen kampioen worden maar de mannen uit Amstelveen kwamen om iets recht te zetten. Het zou een fysieke wedstrijd worden maar hier waren de Waterlanders op voorbereid. Waterland ging hard van start en beheerste de wedstrijd. In de 14de minuut kreeg Sander de Miranda zijn eerste kans op een penalty goal helaas gemist. Hierna volgde meerdere aanvallen vanaf de Waterland zijde maar werden niet benut tot in de 18de minuut toen wist Sander de Miranda via een aantal mooie acties meerder Amstelveeners te verslaan en opende de eerste score 7-0. Hierna schakelde Amstelveen en kwamen verschillende keren tegen de trylijn van Waterland aan te staan. Nadat Amstelveen een penalty mee kreeg scoorde zei hun eerste try 7-5. Door het verder uitstekende verdedigende werk van de derde rij van Waterland kwamen ze niet meer tot scoren en volgde er een turnover. De bal kwam terecht bij Jeroen Trimpe Burger, hij had een leeg veld voor zich en een sprint van 100 meter volgde. De Amstelveeners kwamen nog in de buurt, maar via een mooie schijnbeweging wist hij in de 25ste minuut te scoren en werd door Sander de Miranda de conversie geraakt 14-5. Met deze stand ging Waterland de rust in.
Na de rust begon Waterland sterk met 2 verse spelers Bart van Elsdingen en Wouter Harder. Verschillende breaks van Tidswell en Van Elsdingen met de twee flankers in support pakte Waterland veel meters. Na 10 minuten was het dan zover, Michael Flierman rende door het gat en werd getackeld. Hij gaf de offload aan Dennis Bus die in support liep. Door een schitterend spel en fijne schijnbewegingen wist Bus de try te pakken, stand 19-5. Hierna kwam Amstelveen terug in het spel en kwam Waterland meerdere keren onder druk te staan, maar door het goede verdedigende werk wist Amstelveen niet te scoren. De lijn van Waterland kreeg verschillende kansen maar wist deze niet te benutten. De eerste rij had veel te voorduren in de vele scrums, maar wist goed stand te houden. In de 70ste minuut kreeg Waterland nog een kans, Herman Wouters ging er vandoor maar helaas wist Rolf Vetlman (70ste minuut erin gekomen) deze enorme kans niet te benutten en liet de bal voorwaarts vallen.
De uiteindelijke eindstand na een zwaar bevochten maar rommelige wedstrijd was 19-5 voor Waterland. Waterland gaat op naar het laatste duel.